تصمیم‌های مالی و سرمایه‌گذاری به نحوه استفاده از منابع محدود در زمان مربوط‌اند. انتخاب میان مصرف و پس‌انداز، خرید یا اجاره، پرداخت بدهی یا سرمایه‌گذاری، و تقسیم دارایی میان گزینه‌های مختلف، فقط با مقایسه بازده احتمالی انجام نمی‌شود.
هدف مالی، افق زمانی، نیاز به نقدینگی، ظرفیت تحمل زیان و اثر تصمیم بر امنیت و سایر برنامه‌های زندگی باید هم‌زمان دیده شوند. همچنین لازم است واقعیت‌های قابل اتکا از پیش‌بینی‌ها و تمایل فرد به یک گزینه جدا شوند تا جذابیت کوتاه‌مدت جای تحلیل ریسک را نگیرد.
سوگیری تأییدی فقط به معنی جست‌وجوی اطلاعات موافق نیست. این خطا می‌تواند انتخاب منبع، تفسیر داده و حتی یادآوری تجربه‌ها را به نفع باور فعلی تغییر دهد. در این مقاله، سازوکار، نشانه‌ها و روش‌های کنترل آن بررسی می‌شود.
در رویکرد LIAM، نگرانی یا هدف مالی ابتدا به یک تصمیم مشخص تبدیل می‌شود. محدودیت‌های واقعی، ترجیحات، افق زمانی و معیارهای پذیرش ریسک از هم جدا می‌شوند و شواهد هر گزینه در کنار سناریوهای نامطلوب قرار می‌گیرد. هدف این بررسی ارائه نسخه سرمایه‌گذاری نیست؛ هدف روشن کردن منطق انتخاب و تعیین شرایطی است که تصمیم در آن معتبر یا نیازمند بازبینی خواهد بود.